Intermission

Το χρειάζομαι το Σαββατοκυριακάκι μου.

Γι' αυτό και θα το πάρω.

Τα λέμε από Δευτέρα και όλο το καλοκαίρι, αφού αυτό το τριήμερο θα είναι το σύνολο των καλοκαιρινών μου διακοπών.

Φιλιά.

Bridge to Terabithia (2007), του Gabor Csupo

Δύο παιδιά, ο Jesse και η Leslie, αναπτύσσουν μια δυνατή φιλία που θα αλλάξει τη μοναχική τους ζωή.

«Close your eyes, and keep your mind wide open». Αυτό συμβουλεύει η Leslie τον Jesse. Μια συμβουλή που θα επαναλάβει λίγο αργότερα και η δασκάλα τους. Μια συμβουλή που απευθύνεται ταυτόχρονα σε όλους εμάς, τους θεατές αυτού του κινηματογραφικού παραμυθιού, ανεξαρτήτου ηλικίας.

Η ζωή είναι γεμάτη δυσκολίες. Μια διαρκής αίσθηση μοναξιάς στο δωμάτιό σου, ενοχλητικοί συμμαθητές που δε σε αφήνουν στην ησυχία σου, στο σπίτι οι γονείς μονίμως πίσω από το τείχος που το άγχος των οικονομικών προβλημάτων έχει ορθώσει, μια ξαφνική απώλεια. Το πώς αντιμετωπίζεις αυτές τις καταστάσεις εξαρτάται από τον τρόπο που τις αντικρίζεις. Τα μάτια σου κάποιες στιγμές δεν μπορούν να βοηθήσουν. Το βλέμμα όμως που ελευθερώνουμε σαν κλείσουμε εκείνα, μπορεί να μας πετάξει σε μέρη μακρινά. Αλήθεια, που να βρίσκεται η Τεραμπίθια μου;

Το να βρεις τη γέφυρα που οδηγεί εκεί είναι δύσκολο, πόσο μάλλον να τη διασχίσεις. Απαιτεί επιμονή, υπομονή και πίστη στη δύναμη που κρύβουμε μέσα μας. Τα μικρά παιδιά τα καταφέρνουν ευκολότερα. Όχι γιατί έχουν μεγαλύτερη φαντασία, κάτι τέτοιο δεν ισχύει άλλωστε. Όσο περνούν τα χρόνια, αυξάνονται οι εμπειρίες μας και μεγαλώνει το υλικό που βρίσκεται καλά κρυμμένο στο υποσυνείδητό μας. Και αυτό είναι η πηγή της φαντασίας μας. Απλώς, τα μικρά παιδιά δεν αυτολογοκρίνονται. Δεν έχουν αναπτύξει αυτή τη «μάσκα», το κοινωνικό προσωπείο, το οποίο τελικά καθορίζει εμάς τους ενήλικες και μας κάνει να συμπεριφερόμαστε όπως αυτό επιβάλλει. Τα παιδιά λειτουργούν με ελεύθερους συνειρμούς, απλά επειδή εμπιστεύονται τον αυθορμητισμό τους. Δεν ξέρουν ακόμα να λειτουργούν διαφορετικά.

Το να χτίσεις εσύ τη γέφυρα που οδηγεί εκεί και να δείξεις το δρόμο και στους άλλους είναι ακόμα πιο δύσκολο. Και εδώ το φιλμ (και φυσικά το βιβλίο στο οποίο είναι και βασισμένο) κάνει μια πολύ έξυπνη παρατήρηση για το ρόλο του καλλιτέχνη. Προσέξτε πως τονίζει την καλλιτεχνική φύση των δύο μικρών ηρώων. Η Leslie είναι μια μικρή συγγραφέας, ενώ ο Jesse ασχολείται παθιασμένα με τη ζωγραφική. Είναι δύο δημιουργικοί άνθρωποι, μάλιστα η Leslie (η οποία και οδηγεί τον Jesse στην Τεραμπίθια) προέρχεται από μια οικογένεια συγγραφέων. Αν οι καλλιτέχνες έχουν την ικανότητα (επίκτητη ή εκ γενετής;) να κοιτούν με άλλα μάτια τον κόσμο, έχουν το καθήκον να δείξουν και στους υπόλοιπους τον τρόπο.

Ο Gabor Csupo αποδεικνύεται συνεπής. Θέλει να μας δείξει πώς θα βρούμε την Τεραμπίθιά μας και γνωρίζει καλά πως για να το πράξει, πρέπει να απευθυνθεί πρωτίστως στην καρδιά μας. Έτσι, επιλέγει σοφά να κρατήσει μακριά από την ταινία του τα περίτεχνα και πανάκριβα εφέ, κάνοντας την αφήγησή του πιο ρεαλιστική, πιο ανθρώπινη. Προικισμένος με ένα πρωταγωνιστικό ζευγάρι που λάμπει και με δευτεραγωνιστές στο ύψος τους (με κορυφαία τη γλυκύτατη για μία ακόμη φορά Zooey Deschannel), τούτη η γέφυρα μας καλεί να τη διαβούμε. Και το κάνουμε, συγχωρώντας της την μάλλον παιδική αφήγηση και το κάπως παραφορτωμένο σενάριο που κάνει την μιάμιση ώρα να φαίνεται σίγουρα μεγαλύτερη.

To κείμενο είναι του φίλου μου Αχιλλέα Παπακωνσταντή.

Η ταινία βγήκε στις ελληνικές αίθουσες στις 7 Ιουνίου 2007.

Οι ταινίες της εβδομάδας 05/07 - 11/07/2007

Mr. Brooks (2007). Αμερικανική ταινία σε σκηνοθεσία Bruce A. Evans. Με τους Kevin Costner, Demi Moore, William Hurt. Διάρκεια 120'.

Ο κύριος Μπρουκς είναι ένας επιτυχημένος επιχειρηματίας που απολαμβάνει την εξίσου επιτυχημένη οικογενειακή ζωή του. Το μικρό του ελάττωμα είναι ότι αρέσκεται στο να σκοτώνει κατά συρροή! Το πάθος του αυτό θα τον οδηγήσει στην καταστροφή όταν κάποια στιγμή τον δουν και ο εκβιασμός δεν θα αργήσει να έρθει...

SherryBaby (2006). Αμερικανική ταινία σε σκηνοθεσία Laurie Collyer. Με τους Maggie Gyllenhaal, Brad William Henke. Διάρκεια 96'.

Η Σέρι αποφυλακίζεται μετά από τρία χρόνια, κατά τη διάρκεια των οποίων προσπάθησε πάρα πολύ και κατάφερε να αλλάξει τον εαυτό της, με αποτέλεσμα τώρα να είναι έτοιμη να δει και να χαρεί την τρίχρονη κόρη της, που αυτά τα χρόνια φρόντιζαν ο αδερφός της και η γυναίκα του. Θα πρέπει να προσπαθήσει κι άλλο όμως για να κερδίσει την εμπιστοσύνη τους και να μείνει μακριά από τις καταχρήσεις που τις στέρησαν τρία χρόνια ελευθερίας...

Evan Almighty (2007). Αμερικανική ταινία σε σκηνοθεσία Tom Shadyac. Με τους Steve Carell, Morgan Freeman. Διάρκεια 95’. Ελληνικός τίτλος: Νώε για Μια Εβδομάδα.

Ο Έβαν Μπάξτερ απολαμβάνει μια καλή ζωή ως τηλεοπτικός αστέρας σε αμερικανικό κανάλι. Όλα θα αλλάξουν ξαφνικά όταν ο ...Θεός θα του αναθέσει να φτιάξει μια κιβωτό και ο ίδιος θα δεχτεί την αποστολή του, πιστεύοντας ότι αποτελεί τη σωτηρία του κόσμου!

Hostel: Part II (2007). Αμερικανική ταινία σε σκηνοθεσία Eli Roth. Με τους Lauren German, Roger Bart, Heather Matarazzo. Διάρκεια 95’. Ελληνικός τίτλος: Hostel: Η Συνέχεια της Παράνοιας.

Όπως και στο πρώτο μέρος, τρεις Αμερικανές φοιτήτριες καταλήγουν εκτός προορισμού (Ρώμη) στην Σλοβακική επαρχία, σε έναν ξενώνα-φοιτητική εστία, που υπόσχεται ηρεμία και ξεκούραση. Αντ’ αυτού βρίσκονται υποψήφια -και εν τέλει- θύματα πλουσίων που έχουν το αρρωστημένο βίτσιο να σκοτώνουν με τους πιο ανατριχιαστικούς τρόπους.

Pauline à la plage (1983). Γαλλική ταινία σε σκηνοθεσία Eric Rohmer. Με τους Amanda Langlet, Arielle Dombasle, Pascal Greggory. Διάρκεια 94’. Ελληνικός τίτλος: Η Πωλίν στην Παραλία.

Η έφηβη Πωλίν θα περάσει τις φετινές διακοπές της με την μεγαλύτερη ξαδέρφη της Μαριόν. Όταν οι διακοπές της αρχίσουν, θα αρχίσουν και τα ερωτικά της μπερδέματα, κάτι που συναντά για πρώτη φορά.

Next (2007). Αμερικανική ταινία σε σκηνοθεσία Lee Tamahori. Με τους Nicolas Cage, Julianne Moore, Jessica Biel. Διάρκεια 96’.

Ταχυδακτυλουργός στο Λας Βέγκας (Νίκολας Κέιτζ) ζει εδώ και χρόνια με ένα μυστικό: Μπορεί να δει τι θα συμβεί στα επόμενα δύο λεπτά (εδώ ξερνάμε με το σενάριο). Όταν γνωστοποιηθεί το χάρισμά του, πράκτορας του FBI (Τζούλιαν Μουρ) θα κάνει τα πάντα για να τον πείσει να συνεργαστεί στην εξουδετέρωση τρομοκρατικής οργάνωσης που απειλεί με ατομική βόμβα (καλά, εδώ είναι που τα βγάζουμε όλα).

Firehouse Dog (2007). Αμερικανική ταινία σε σκηνοθεσία Todd Holland. Με τους πασίγνωστους Josh Hutcherson, Bruce Greenwood, Bill Nunn. Διάρκεια 111’. Ελληνικός τίτλος: Ένας Τετράποδος Πυροσβέστης.

Ε μωρέ τώρα τι να πούμε γι’ αυτό; Ποιος φαντάζεται ότι μπορεί να γίνει κάτι διαφορετικό από έναν σκύλο που γίνεται ο καλύτερος πυροσβέστης; Πάντως το κουτάβι είναι τρέλα.

Την προηγούμενη εβδομάδα:

Live Free or Die Hard (2007). Αμερικανική ταινία σε σκηνοθεσία Len Wiseman. Με τους Bruce Willis, Timothy Olyphant, Justin Long. Διάρκεια 118'. Ελληνικός τίτλος: Πολύ Σκληρός για να Πεθάνει 4.0.

Bobby (2006). Αμερικανική ταινία σε σκηνοθεσία Emilio Estevez. Με τους Anthony Hopkins, Laurence Fishburne, Shia LaBeouf και άλλους 50 σταρ. Διάρκεια 120’.

Ne le dis à personne (Tell No One) (2006). Γαλλική ταινία σε σκηνοθεσία Guillaume Canet. Με τους François Cluzet, Marie-Josée Croze, André Dussollier, Kristin Scott Thomas. Διάρκεια 125’. Ελληνικός τίτλος: Μην το Πεις σε Κανέναν.

The Last Mimzy (2007). Αμερικανική ταινία σε σκηνοθεσία Robert Shaye. Με τους Chris O'Neil, Rhiannon Leigh Wryn. Διάρκεια 90’. Ελληνικός τίτλος: Μίμζυ.

New York Waiting (2006). Σουηδική ταινία σε σκηνοθεσία Joachim Hedén. Με τους Chris Stewart, Annie Woods. Διάρκεια 89’. Ελληνικός τίτλος: Περιμένοντας στη Νέα Υόρκη.

Because I Said So (2007). Αμερικανική ταινία σε σκηνοθεσία Michael Lehmann. Με τους Diane Keaton, Mandy Moore, Lauren Graham. Διάρκεια 102’. Ελληνικός τίτλος: Η Μάνα Έχει Πάντα Δίκιο.

SherryBaby (2006), της Laurie Collyer

Η Σέρυ έχει μόλις αποφυλακιστεί και προσπαθεί να αποκαταστήσει τη ζωή της και, κυρίως, τη σχέση της με την μικρή κόρη της.

Η ανάγκη για αποδοχή είναι σύμφυτη με τον άνθρωπο. Η ανάγκη μας να αγαπηθούμε και οι άλλοι να μας δείχνουν έμπρακτα αυτήν την αγάπη μάς ακολουθεί από τη στιγμή που αποκτούμε συνείδηση του εαυτού μας μέχρι το τέλος. Πρόκειται για μία αδυναμία συνυπεύθυνη για την πολυπλοκότητα του ανθρώπινου είδους. Μας κάνει απρόβλεπτους, πλούσιους σε αντιδράσεις και, εν τέλει, όμορφους. Ταυτόχρονα όμως μας οδηγεί σε ακρότητες, στον ανταγωνισμό, στη δυστυχία.

Με τούτη την άσχημη πλευρά ασχολείται κατά κύριο λόγο η Laurie Collyer στην πρώτη της ταινία μυθοπλασίας. Οι χαρακτήρες της, με επικεφαλή τη Σέρυ, αγωνίζονται διαρκώς να γίνουν αποδεκτοί. Ο καθένας παλεύει με τα μέσα που διαθέτει για να κερδίσει μια καθαρή και σταθερή πηγή αγάπης. Και αν αυτό είναι προφανές για την άρτι αποφυλακισθείσα ηρωίδα, αξίζει να παρατηρηθεί και στους υπολοίπους (ο αδερφός της Σέρυ από τη γυναίκα του, εκείνη από την μικρή Αλέξις, ο αστυνομικός από την κοινωνία χρησιμοποιώντας τη δύναμη της στολής, κτλ.). Επίκεντρο όλων αυτών και ,τελικά, θύμα του ιδιόμορφου αυτού ανταγωνισμού, η μικρή κόρη της Σέρυ. Στα πρώτα βήματα της ζωής της βρίσκεται μπερδεμένη ανάμεσα σε δυο μαμάδες, έναν θείο για μπαμπά, έναν παππού στον κόσμο του και μία αδυσώπητη, αν και κρυμμένη, ανταλλαγή πυρών.

Από εκεί και πέρα, το Sherrybaby είναι μία κλασική ιστορία προσαρμογής ενός outsider στην άγρια ζούγκλα της σύγχρονης κοινωνίας. Ενός αντιήρωα που μετανοεί για τις αμαρτίες του παρελθόντος, αλλά ό,τι και να κάνει μοιάζει να είναι λάθος. Με άλλα λόγια, ενός χαρακτήρα που το σύγχρονο ανεξάρτητο σινεμά στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού δείχνει να έχει εξαντλήσει. Ευτυχώς η Maggie Gyllenhaal μας παραδίδει μια αφοπλιστική ερμηνεία, μάλλον απρόσμενη, ειλικρινή και συνεπή, χωρίς να ενδίδει στις ευκολίες ενός εξ' ορισμού αβανταδόρικου ρόλου. Ωστόσο, δεν έχει υποστήριξη από τους δευτερεύοντες ρόλους, οι οποίοι κυμαίνονται από το υπερβολικό έως το κάκιστο (και μεγάλη ευθύνη σίγουρα βαρύνει και την σκηνοθέτη). Μοναδική εξαίρεση ο Danny Trejo, ο οποίος διόλου τυχαία ενσαρκώνει και τον πιο ισορροπημένο χαρακτήρα στην ταινία, ακριβώς επειδή δείχνει συμφιλιωμένος με την ανάγκη του για αποδοχή. Εξ' ου και η οριστική του απεξάρτηση από κάθε είδους καταχρήσεις.

Και ενώ η ταινία δεν αντιστέκεται καθόλου ούτε σε κλισέ (αυτό το άρπισμα της κιθάρας είναι πλέον άρρηκτα συνδεδεμένο με κάθε ψυχολογική μετάπτωση του ήρωα στο σύγχρονο σινεμά) ούτε σε άτσαλα μεν, προβλέψιμα δε σεναριακά άλματα (η σχέση της Σέρυ με τον πατέρα της), η Gyllenhaal αποδεικνύεται ικανή να στηρίξει τα πάντα πάνω της και να σε κερδίσει με την αληθινή προσέγγιση της Σέρυ. Πράγμα αρκετό σε μια μέτρια κινηματογραφική χρονιά σαν τη φετινή.

Το Sherrybaby βγήκε στις ελληνικές αίθουσες την Πέμπτη, 5 Ιουλίου 2007.

To κείμενο είναι του φίλου μου Αχιλλέα Παπακωνσταντή.

Τηλεόραση 05/07 - 11/07/2007

Τρελή τηλεοπτική εβδομάδα.

Πέμπτη 05/07:

Bringing Out the Dead (1999), του Martin Scorsese. 00:15, ΝΕΤ, διάρκεια 120’.
Το αριστούργημα του Σκορσέζε των τελευταίων χρόνων, ένα διαβρωτικό έργο, τα σταυροδρόμια της ψυχής είναι τόσο σκοτεινά που είναι βέβαιο ότι θα χτυπήσεις πάνω τους και δεν θα τα διασχίσεις ποτέ. Ο Σκορσέζε σε σκατένια διάθεση, ο Νίκολας Κέιτζ πρώτη φορά ξέρει τι κάνει, εκπληκτική φωτογραφία, κι όμως το φιλμ δεν είχε την ανταπόκριση που του άξιζε. Δε γαμιέται, ας είναι καλά η ΝΕΤ (και το διαδίκτυο που μας προσφέρει με 5 δολλαριάκια το -απλούστατο- δισκάκι του).

Enter the Dragon (1973), του Robert Clouse. 02:15, STAR, διάρκεια 95’.
Η προτελευταία ταινία του Μπλρους Λι είναι μια καταιγιστική περιπέτεια που τον βρίσκει σε μεγάλα κέφια, τα οποία θα πληρώσουν οι κακόμοιροι οι κομπάρσοι, αλλά λίγο μας νοιάζει, το ταινιόνι είναι πολύ σωστό και λίγα σφαλιαρίδια του Μπρους τα έχω μεγάλη μεγάλη ανάγκη αυτό τον καιρό για να συνέλθω. Αν αισθάνεστε το ίδιο, τα λέμε το βράδυ.

Παρασκευή 06/07:

Blowup (ΑΚΑ Blow-Up) (1966), του Michelangelo Antonioni. 24:00, ΕΤ1, διάρκεια 107’.
ΟΚ, ξέρετε πόσο τον αγαπάω. Ο ιδιοφυής λοιπόν Αντονιόνι μας δουλεύει κανονικά πασάροντάς μας ένα σενάριο αστυνομικό κατά το οποίο ένας φωτογράφος τραβώντας την πόζα μιας κοπέλας ανακαλύπτει ότι στο φόντο του στιγμιότυπου βρίσκεται κάτι που αποτελεί στοιχείο ενός φόνου, μόνο για να ξεδιπλώσει τη μόνιμη προβληματική του, ίσως στα καλύτερά του. Δισκάκι δεν υπάρχει της προκοπής και η ΕΡΤ έχει μια καλή κόπια.

Σάββατο 07/07:

Suspicion (1941), του Alfred Hitchcock. 21:10, ΕΤ1, διάρκεια 99’.
Κάθε ταινία του Χίτσκοκ είναι γιορτή κανονική και εδώ με τις κλεφτές ματιές Τζόαν Φοντέιν και Κάρι Γκραντ τον πλησιάζουμε τον οργασμό. Ο Χίτσκοκ εδώ έχει μερικές πολύ καλές ιδέες τις οποίες χρησιμοποιεί με εξαιρετικό τρόπο για να μας δώσει αυτό το υπέροχο έργο. Δεν θα το γράψω προσωπικά, αφού το R1 δισκάκι είναι πολύ καλό και λίγο αργότερα έχει...

La guerre des boutons (1962), του Yves Robert. 22:00, Βουλή, διάρκεια 90’.
Γράφτε το.

Versus (2000), του Ryuhei Kitamura. 01:45, MEGA, διάρκεια 115’.
Απόλυτο fun από την πολυαγαπημένη Ιαπωνία που όρια δεν έχει πουθενά και για τίποτα, σε αυτό το έργο θα τα δείτε όλα: ζόμπια, καράτε, σφαλιάρες, αίμα, σπέρμα, σπαθιά, πιστόλια και μερικούς ηθοποιούς. Τέλεια ώρα.

Κυριακή 08/07:

La ragazza con la valigia (Girl with a Suitcase) (1961), του Valerio Zurlini. 20:30, ΕΤ1, διάρκεια 111’.
Δεν το έχω δει βρε μάτια μου, αλλά το κορίτσι είναι η Καρντινάλε, μα θέλει και ρώτημα; Θα ήθελα να ακούσω σχόλια από όσους το έχουν δει.

Shine (1996), του Scott Hicks. 23:00, ΝΕΤ, διάρκεια 105’.
O Σολίστας είναι μια καταπληκτική ταινία, με μια ερμηνεία από τον Ρας σχεδόν εξωπραγματική, που προβάλλει η ΝΕΤ σε καλή ώρα, ωραία ευκαιρία να την γράψουμε. Η ζωή του Αυστραλού πιανίστα Χέλφγκοτ από τον Σκοτ Χικς, που εδώ έχει την τύχη να έχει έναν καταπληκτικό Ρας στον ρόλο του. Αν και παίζει συχνά, μια φορά θα το γράψουμε.

Δευτέρα 09/07:

Elina - Som om jag inte fanns (Elina: As If I Wasn't There) (2002), του Klaus Härö. 17:00, Βουλή, διάρκεια 77'.
Ποιό είναι αυτό το σουηδικό φιλμ για το οποίο διαβάζω τόσα ωραία πράγματα; Εγώ αυτό θα γράψω σήμερα πάντως.

Angela's Ashes (1999), του Alan Parker. 00:15, ΝΕΤ, διάρκεια 146'.
Εξαιρετικό δράμα του Άλαν Πάρκερ, που όμως έχει ένα πολύ καλό και φτηνό R1 δισκάκι, οπότε να αφήνουμε.

Τετάρτη 11/07:

Mad City (1997), του Κώστα Γαβρά. 22:00, STAR, διάρκεια 115'.
Το STAR βάζει ταινία στις 10; Και μάλιστα ταινιάρα! Αυτό το -από τα τελευταία- φιλμ του Γαβρά, τον βρίσκει σε μεγάλη φόρμα, παρέα με Τραβόλτα και Χόφμαν. Έχω να το δω καιρό και θα το κάνω, πολύ ευχάριστα...

Mary of Scotland (1936), του John Ford. 22:40, Βουλή, διάρκεια 115'.
Αυτές οι προβολές της Βουλής είναι γιορτή σκέτη. Εγώ πάω και ακάλεστος. Τζον Φορντ και Κάθριν Χέπμπορν για σήμερα το βράδυ στην ιστορία της Μαρίας Στούαρντ, ενός χαρακτήρα που φαίνεται να συμπαθεί πολύ ο σκηνοθέτης και με την Χέπμπορν στα καλύτερά της. Δισκάκι καλύτερο από την κόπια της Βουλής δεν θα βρείτε.

Don't Look Now (1973), του Nicolas Roeg. 02:45, STAR, διάρκεια 105'.
Λατρεύω αυτή την ταινιάρα του Ρεγκ. Με Ντόναλντ Σάδερλαντ και Τζούλι Κρίστι να προσπαθούν να χαλαρώσουν στη Βενετία μετά τον θάνατο της μικρής τους κόρης, αλλά να μην τα καταφέρνουν, αφού μια παράξενη γυναίκα επιμένει ότι μπορεί να επικοινωνήσει με τη χαμένη τους κόρη. Ιδιοφυής φωτογραφία και χρήση της από τον Ρεγκ, ένα θρίλερ σκέτος γρίφος στα στενά της Βενετίας, όπου τίποτα δεν είναι βέβαιο, η πειθώ της γυναίκας επιδρά καταλυτικά στην ψυχική κατάσταση του ζεύγους, τα παιχνίδια στα σκοτεινά κανάλια της πόλης είναι αμέτρητα και η ταινία για πολλαπλές θεάσεις. Δισκάκια αρκετά συμπαθή και R1 και R2, ειδικές εκδόσεις με καλές τιμές (8 ευρώ), ειδικά το R1 έχει κρυστάλλινη εικόνα. Σκίστε το.

Τα λέμε από Πέμπτη. Καλές εγγραφές.

Τηλεόραση 28/06 - 04/07/2007

Ωραία εβδομάδα και επιτέλους βρήκα λίγο χρόνο. Πάμε να δούμε.

Πέμπτη 28/06:

Cockfighter (1974), του Monte Hellman. 22:10, Βουλή, διάρκεια 83’.

Δεν το έχω δει, αλλά θα το κάνω με εξαιρετικό ενδιαφέρον με όσα διαβάζω για αυτό. Όποιος το έχει δει, ας σχολιάσει.

Contact (1997), του Robert Zemeckis. 23:15, STAR, διάρκεια 144’.

Κοιτάξτε, επειδή (κατά τη γνώμη μου) πρόκειται για αριστούργημα του είδους που παίζει στο STAR (144 λεπτά είναι αυτά) αλλά και με το πολύ καλό R1 DVD που κυκλοφορεί με 8 δολλαριάκια, το προσπερνάμε. Εγώ θα προτιμήσω τις κοκορομαχίες.

Παρασκευή 29/06:

Kiss Kiss Bang Bang (2005), του Shane Black. 22:30, Βουλή, διάρκεια 102’.

Γιατί τελευταία αγαπάμε πολύ τον Ρόμπερτ Ντάουνι Τζούνιορ. Και μόνο.

Outbreak (1995), του Wolfgang Petersen. 23:15, STAR, διάρκεια 117’.

Το είχα δει σε κασέτα πριν καμιά δεκαριά χρόνια (χαλαρά) και θυμάμαι πως μου άρεσε. Θρίλερ με τις σωστές δόσεις αγωνίας (αρκούσαν τότε), δεν ξέρω, για κάποιο ανεξήγητο λόγο δεν έχω καμία όρεξη να το δω ξανά.

Identificazione di una donna (Identification of a Woman) (1982), του Michelangelo Antonioni. 24:00, ΕΤ1, διάρκεια 131’.

Οι μόνιμες προβληματικές του λατρεμένου Αντονιόνι στην επιλογή της Παρασκευής, ένα υπέροχο φιλμ, από τα τελευταία του σκηνοθέτη και χωρίς να υπάρχει κάποιο δισκάκι γι’ αυτό. Τέλεια. REC.

The End of the Affair (1999), του Neil Jordan. 00:30, MEGA, διάρκεια 97’.

Η ταινιάρα του πολυαγαπημένου Τζόρνταν στις επιλογές μας για σήμερα. Έλα όμως που υπάρχει το πολύ καλό δισκάκι περιοχής 1 και είναι στην ξεφτίλα, 5 και κάτι ψιλά, σε δολλάρια... 4 και κάτι ευρώ δηλαδή. Ε, πόσο πιο κάτω; (Kείμενο copy-paste από προηγούμενη εβδομάδα)

Darkness (2002), του Jaume Balagueró. 01:45, STAR, διάρκεια 93’.

Γαμάτο ταινιάκι τρόμου για βλαμμένους με το είδος, σε τέλεια ώρα. Η Παρασκευή θα είναι υπέροχη, ε;

In the Bedroom (2001), του Todd Field. 02:40, MEGA, διάρκεια 138’.

138 λεπτά στις 3 παρά. Πολύ λογικό. Την κάψανε και είναι και ταινιάρα. Αλλά επειδή το ελληνικό DVD φέρνει εμετό έτσι όπως είναι πετσοκομμένο, ίσως αγοράσουμε κάποιο από τα εξωτερικά. Ίδια είναι σε Ευρώπη και Αμερική και φτηνά, εκτός από το Ελλάντα που φτιάξαμε ένα ωραιότατο DVD δεν ξεχωρίζεις αν βλέπεις την ταινιάρα του Φηλντ ή «Έρωτα». Βλήματα.

Κυριακή 01/07:

The Wages of Fear (1953), του Henri-Georges Clouzot. 20:15, ΕΤ1, διάρκεια 115'.
Θριλεροειδής περιπέτεια με Υβ Μοντάν, μπορεί να μας έρχεται από την δεκαετία του 50, αλλά το γεγονός αυτό απλώς ενισχύει τις καλές εντυπώσεις που αφήνει η δράση και η αγωνία του.

36 Quai des Orfèvres (2004), του Olivier Marchal. 23:00, ΝΕΤ, διάρκεια 110'.

Διαβάζω πως πρόκειται για ενδιαφέρον αστυνομικό δράμα, στα χνάρια των παλιών και γοητευτικών γαλλικών αστυνομικών ταινιών, με σενάριο που "τραβάει", αλλά δυστυχώς δεν το είχα δει, τον λίγο καιρό που έπαιξε στις ελληνικές αίθουσες. Με Οτέιγ και Ντεπαρντιέ, διάολε! Υπάρχει ένα καλό δισκάκι στην αγορά, πάντως.

Free Enterprise (1998), του Robert Meyer Burnett. 03:00, STAR, διάρκεια 113'.
Κουλ παρωδία γκηκ καταστάσεων για φανατικούς του είδους (Σταρ Τρεκ και συναφή βαρετά), στους οποίους δεν συμπεριλαμβάνομαι. Αυτό πάντως δεν με εμπόδισε να απολαύσω το ταινιάκι. Αυτό που ίσως με εμποδίσει αυτή τη φορά είναι η ώρα αιχμής που διάλεξε ο αγαπημένος μας σταθμός, καθώς εκείνη την ώρα οι επιλογές είναι άπειρες, ποιός μπορεί να πει όχι στην ultra κολλητική διαφήμιση της Ντίσκο συλλογής της τελεμάρκετινγκ;

Τρίτη 03/09:

Darkman (1990), του Sam Raimi. 21:00, Alter, διάρκεια 91'.
Πριν ο Ρέιμι δημιουργήσει την καλύτερη σειρά ταινιών βασισμένων σε κόμικ, έπλασε τον Ντάρκμαν, ένα καταπληκτικό φιλμ κόμικ αισθητικής και νοοτροπίας, τόσο ενήλικο και σκοτεινό όμως, ώστε να μην σκαλώνει στις συμβάσεις του είδους, αλλά να τις ξεπερνάει θριαμβευτικά. Ο ίδιος ο Ρέιμι δίνει προσωπικό στίγμα στην σκηνοθεσία του, το λιγότερο εντυπωσιακή, και ο Λίαμ Νίσον κρατάει το επίπεδο που χρειάζεται σε αυτό τον λίγο διαφορετικό ήρωα. Κανένα φοβερό δισκάκι δεν υπάρχει, οπότε...

Bellissima (1951), του Luchino Visconti. 01:30, ΝΕΤ, διάρκεια 130.
Κάποιος μας αγαπάει πάρα πολύ και έβαλε αυτή την (μία από τις καλύτερες) ταινιάρα του Βισκόντι μερικές ώρες μετά το Ντάρκμαν και να απολαύσουμε την εκπληκτική Άννα Μανιάνι να προσπαθεί να βάλει την κόρη της στην Τσινετσιτά. Καλό DVD ανά τον κόσμο δεν υπάρχει, το γράφεις; Όχι καλέ, γιατί το λες αυτό;... (Κείμενο copy paste από προηγούμενη εβδομάδα)


Τετάρτη 04/07:

Die Sehnsucht der Veronika Voss (1982), του Rainer Werner Fassbinder. 22:40, Βουλή, διάρκεια 104'.
Η Βερόνικα Φος, μια παλιά σταρ του γερμανικού σινεμά κατά τη ναζιστική περίοδο, ζει πλέον στην απόλυτη παρακμή, δέσμια των εξαρτήσεών της από ναρκωτικά και αλκοόλ. Αυτή είναι η σεναριακή αφορμή προκειμένου ο Φασμπίντερ να ξεδιπλώσει άλλο ένα μελόδραμά του, ανάλογης δυναμικής με παλιότερα φιλμ του, αλλά με ορισμένες επαναλήψεις που κουράζουν κάπως.

Τέλος, δεν ξεχνάμε να γράψουμε την πολύ ωραία νέα σειρά ταινιών μικρού μήκους που εξασφάλισε το κανάλι της Βουλής, υπό τον τίτλο "Μικροκύματα", την Τρίτη και την Τετάρτη στις 22:00, ανάμεσα στα οποία θα προβληθούν Ρενέ και διάφορα ελληνικά. Άψογα.

Τηλεόραση 21/06 - 27/06/2007

Έχει πραγματάκια κι αυτή η εβδομάδα. Όχι πολλά βέβαια.

Πάμε να δούμε.

Σάββατο 23/06:

Swimming Upstream (2003), του Russell Mulcahy. 22:00, ΕΤ3, διάρκεια 114’.
Σιγά την ταινία και σιγά και το DVD για 14 δολλάρια, οπότε από την ΕΤ3 θα γράψουμε το φιλμ του Μάλκαχι για την ιστορία του πρωταθλητή κολύμβησης, Αυστραλού Τόνι Φίγκλτον, που κόντρα σε όλους και όλα κατάφερε να πραγματοποιήσει το όνειρό του.

The Quiet Duel (Shizukanaru ketto) (1949), του Akira Kurosawa. 22:00, Βουλή, διάρκεια 95’.
Είναι προφανές τι θα επιλέξουμε για εγγραφή το βράδυ του Σαββάτου ή εμένα μου φαίνεται; Εγώ θα πάω με το ουμανιστικό σινεμά του πρώιμου (εδώ) Κουροσάουα, που απογειώνει μιαα, έτσι κι αλλιώς, έξοχη σεναριακή ιδέα: Ένας γιατρός κολλάει σύφιλη προσπαθώντας να βοηθήσει έναν τραυματισμένο στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Επιστρέφοντας, κρατάει μυστική την αρρώστια του και προσπαθεί να ζήσει φυσιολογικά. Όταν όμως θα συναντήσει τον άνθρωπο που τον κόλλησε, ο Κουροσάουα θα βρει ευκαιρία να μας ξεδιπλώσει ένα σινεμά χωρίς προηγούμενο, που θα συνεχιστεί με τα αναρίθμητα αριστουργήματά του.
Βλέπω ότι υπάρχει ένα πολύ δυνατό R1 DVD της ταινίας με καλά extras και σχετικά καλή τιμή (11 δολλάρια), αλλά δεν το έχω δει για να σας πω για την εικόνα και τον ήχο του. Το πήρα ήδη πάντως. Για τους λιγότερο τολμηρούς, ας ελπίσουμε πως η Βουλή θα έχει μια καλή κόπια.

Total Recall (1990), του Paul Verhoeven. 22:30, STAR, διάρκεια 107’.
Απλώς υπάρχει. Καρακάλτ. R1 Special Edition με τρελά έξτρα και τιμή –το αφεντικό τρελάθηκε- 5 δολλάρια.

Κυριακή 24/06:

Να με συμπαθάτε, αλλά σιχαίνομαι το The Piano (1993), της Jane Campion (20:45, ΕΤ1, διάρκεια 115’). Όσοι δεν συμφωνούν μπορούν να δώσουν μόλις 25 ευρώ (ευκαιρία) για το αγγλικό ή το γαλλικό (πολύ καλό κατά τ’ άλλα) special edition του. Όσα θα έδιναν για την 6πλή συλλογή του Γιοντορόφσκι δηλαδή.

Δευτέρα 25/06:

The Way of the Gun (2000), του Christopher McQuarrie. 03:15, STAR, διάρκεια 119’ (χωρίς διαφημίσεις).
Καταντάει αηδία...
Βρίσκω εξαιρετικό να υπάρχουν τόσο καλές ταινίες εκείνη την ώρα (και μάλιστα Δευτέρα!), αρκεί να υπάρχουν ΚΑΙ σε κάποια πιο νορμάλ, πράγμα που αγνοούν οι ξενύχτηδες νταλκαδιάρηδες του σταθμού.

Τρίτη 26/06:

Κλαις; (2003), του Αλέξανδρου Βούλγαρη. 21:00, ΕΤ1, διάρκεια 100’.
Είπαμε να γράφουμε καμία, έστω και μέτρια, ελληνική ταινία εδώ κι εκεί. Αυτή την εβδομάδα θα το κάνουμε με το «Κλαις;» του Βούλγαρη, ένα φιλμ που αφήνει πολλές υποσχέσεις για τον δημιουργό του, που εν μέρει είδαμε να πραγματοποιούνται φέτος με το Ροζ. Ωραίοι διάλογοι, γραμμένοι απ’ τον ίδιο, ενδιαφέρουσα ματιά πάνω στις σχέσεις των ηρώων του και δουλεμένα επιμέρους στοιχεία.

Casino (1995), του Martin Scorsese. 22:00, ΝΕΤ, διάρκεια 164’.
Από τις καλύτερες ταινίες του Σκορσέζε και από τα πιο γρήγορα τρίωρα ever σήμερα το βράδυ από τη ΝΕΤ. Χωρίς να μας απασχολεί η αρχική εντύπωση πως τα Καλά Παιδιά δεν χρειάζονταν μια επανάληψη με απόπειρα ρετουσαρίσματος, παρακολουθούμε αυτή την ταινιάρα με Ντε Νίρο για πλάκα καταπληκτικό, Τζο Πέσι πάντα απόλαυση και Σάρον Στόουν εξαιρετική και τόσο, μα τόσο, όμορφη. Αλλά, ΟΚ, έχετε δει τι τσιμπάτε με 8 μπακς; Διπλό αμερικανικό DVD με τρελά extras, deleted scenes, πολλά ντοκυμαντέρ, άψογο transfer και δύο τρίχες από τα φρύδια του Μάρτιν για τους πρώτους 130000.

Τετάρτη 27/06:

Enemy of the State (1998), του Tony Scott. 22:00, ΝΕΤ, διάρκεια 126’.
That’s what I call FUN! Μα τι άλλο θέλετε; Δικηγόρος (ένα) κάνει το λάθος να μην πετάξει ένα στοιχείο που χωρίς να ξέρει κατέχει (δύο) και ενοχοποιεί υψηλά ιστάμενο πρόσωπο (τρία) μπλεγμένο σε δολοφονία (τέσσερα) πολιτικών προεκτάσεων (πέντε). Ξαφνικά βρίσκεται κυνηγημένος από ολόκληρη μυστική υπηρεσία (έξι), που καταστρέφει τη ζωή του, προσωπική και επαγγελματική (εφτά) και ο κακομοίρης ο Γουίλ Σμιθ τρέχει περισσότερο κι από χάμστερ σε ρόδα για ολόκληρη την ταινία (οκτώ). Μαζί του οι Gene Hackman (εννιά), Barry Pepper (δέκα), Jon Voight (έντεκα). Ο Τόνι Σκοτ το παραγαμάει αλλά ακριβώς μέχρι τα όριά σου, εκεί που το σαγόνι πέφτει και λίγο πριν βρεις τη δύναμη να το ανεβάσεις ξανά για να πεις «ε, εδώ το παράχεσε». Τέλειο. Τσεκάρετε τα δισκάκια που κυκλοφορούν, το ίδιο έκανα κι εγώ και το τσίμπησα. Και το είδα. Και το ξαναείδα. Και το ξαναείδα.

Casa de los babys (2003), του John Sayles. 22:10, Βουλή, διάρκεια 95’.
Πολύ καλό το φιλμ του Σέιλς, αλλά μαυρίλα ρε παιδί μου. Και με Δημόσιο Κίνδυνο όπως και να ‘χει, δεν τα βάζεις. Ψάξτε μόνοι σας τι γίνεται, εγώ επιμένω από πάνω, χεχε.

Final Fantasy: The Spirits Within (2001), του Hironobu Sakaguchi. 02:10, MEGA, διάρκεια 106’.
Ε, δεν ήταν άσχημο, ήταν; Ούτε και τίποτα φοβερό, βέβαια. Να μια καλή ώρα προβολής, αναλογικά με την ταινία. Άψογα!
Για αυτούς που το βρήκαν κάτι παραπάνω από καλό, υπάρχουν άπειρες πολύ προσεγμένες εκδόσεις εκεί έξω.

Τα λέμε την Πέμπτη (ελπίζω).

Οι ταινίες της εβδομάδας 21/06 - 27/06/2007

En Soap (2006). Δανέζικη ταινία σε σκηνοθεσία Pernille Fischer Christensen. Με τους Trine Dyrholm, David Dencik, Frank Thiel. Διάρκεια 104’. Ελληνικός τίτλος: Σαπουνόπερα.
Η Σαρλό είναι ιδιοκτήτρια ινστιτούτου αισθητικής που μόλις έχει μετακομίσει σε μια νέα πολυκατοικία. Εκεί γνωρίζει την Βερόνικα που μένει ακριβώς από πάνω και δημιουργούν μια σχέση. Η Βερόνικα, είναι τραβεστί, που ζει με την επιθυμία να καταφέρει να αλλάξει το φύλο της.

Hors de prix (AKA Priceless) (2006). Γαλλική ταινία σε σκηνοθεσία Pierre Salvadori. Με τους Audrey Tautou, Gad Elmaleh, Marie-Christine Adam. Διάρκεια 104’. Ελληνικός τίτλος: Κορίτσι για Σπίτι.
Η Ιρέν περνά τον Ζαν για πλούσιο και του προσφέρει την συντροφιά της, κάτι που κάνει και κατ’ επάγγελμα. Όταν μαθαίνει όμως ότι είναι ένας απλός υπάλληλος ξενοδοχείου τον παρατά. Ο ίδιος δεν το δέχεται και θα κάνει τα πάντα για να την κερδίσει.

Le Beau marriage (1982). Γαλλική ταινία σε σκηνοθεσία Eric Rohmer. Με τους Béatrice Romand, André Dussollier, Féodor Atkine. Διάρκεια 97’. Ελληνικός τίτλος: Ο Τέλειος Γάμος.
Η Σαμπίν, μια φτωχή κοπέλα από την γαλλική επαρχία, αναζητά τον ιδανικό σύντροφο της ζωής της. Η κολλητή της, Κλαρίς, της γνωρίζει τον ξάδερφό της, έναν δικηγόρο από το Παρίσι. Η Σαμπίν θέλει να αρχίσει μια σχέση μαζί του, αλλά εκείνος δεν φαίνεται να ενδιαφέρεται.

Georgia Rule (2007). Αμερικανική ταινία σε σκηνοθεσία Garry Marshall. Με τους Jane Fonda, Lindsay Lohan, Felicity Huffman. Διάρκεια 113’. Ελληνικός τίτλος: Σπίτι με Κανόνες.
Η μητέρα της Ρέιτσελ στέλνει την κόρη της να μείνει για το καλοκαίρι με τη γιαγιά της, κάπου στην επαρχία, προκειμένου να ηρεμίσει από τις εφηβικές ανησυχίες της. Η αγροτική ζωή για την Ρέιτσελ θα αποδειχθεί πολύ πιο δύσκολη απ’ όσο φανταζόταν, αφού η γιαγιά της ζει ακολουθώντας μια σειρά κανόνων που έχει θεσπίσει, απαιτώντας να κάνουν το ίδιο και όσοι ζουν μαζί της.

Fracture (2007). Αμερικανική ταινία σε σκηνοθεσία Gregory Hoblit. Με τους Anthony Hopkins, Ryan Gosling, David Strathairn. Διάρκεια 114’. Ελληνικός τίτλος: Απόδειξη ενοχής.
Ο Τεντ Κρόφορντ, πλούσιος πολιτικός μηχανικός στο Λος Άντζελες, σκοτώνει τη γυναίκα του όταν μαθαίνει ότι έχει εραστή. Μετά από αυτό παραδέχεται το έγκλημά του και παραδίνεται αμέσως. Ο εισαγγελέας που αναλαμβάνει την υπόθεση, γρήγορα καταλαβαίνει ότι ο Κρόφορντ δεν είναι ένας εύκολος αντίπαλος.